WestBlog #1 Wie ben ik?

zadkine handen.jpg.41 (Small)Welkom op het WestBlog. Dit wordt een plek waar Bram Dingemanse en Cees van Breugel hun gedachten laten gaan over allerlei zaken rond Hart voor West. Je krijgt verslag van het Rotterdamse front, waar we op het breukvlak van kerk en wereld nieuwe ervaringen opdoen. Vandaag een impressie die het hart van Hart voor West raakt. Óns hart werd geraakt…

Wie ben ik?! (Soms krijg je geen antwoorden.)

11 oktober 2015. We zijn in de kerk. Cees en Ariëtte van Breugel worden uitgezonden voor hun werk in West. En vanuit de bijbel valt die vraag zomaar in ons midden: “Wie ben ik?” Mozes stelde hem aan God. Maar Cees en Ariette voelden hem ook. En wij allemaal. “Wie zijn wij, dat U ons roept om in West een gezonde gemeenschap te bouwen? Wie zijn wij dat we te midden van breuken en rafels heling van U zouden brengen? Wie zijn wij dat we in Rotterdam-West vergeving en vernieuwing op de kaart zouden zetten? Wie ben ik???!”

Er kwam geen antwoord voor Mozes. Ook niet voor ons. De vraag bleef hangen.

Maar God zag dieper. Hij zag de vraag onder onze vraag. Hij zag dat we eigenlijk bedoelden: “Help! nu U ons roept komen we in water wat te diep is om te staan… Help! dit redden we niet… Help,  onze kracht engebouwd tot één huis (Small) wijsheid gaan tekort schieten… Help!” En met dát gevoel weet God raad.

Mozes krijgt van Hem te horen wat ons nu nog bemoedigt: “Ik zal altijd bij je zijn”. God zegt: “Je hoeft dit niet alleen te doen. We doen het samen. Ik zal mijn gemeente bouwen en jij mag voor mij de stenen aandragen.” Dat klinkt als muziek in onze oren!

Zo gaat het huis er komen. Jezus  trekt ons aan. Hij vormt ons als levende stenen voor zijn geestelijk huis. Stenen die gedragen worden èn dragen. Stenen die gevormd worden èn mee vorm geven (1 Petrus 2:3-5). Zo bouwt Jezus in ons midden zijn Thuis, in West. “Ik zal er altijd zijn!”

Soms is het ongevraagde antwoord beter dan dat waar je om vroeg.