Westblog #3 Verrast

Verrast

De afgelopen maanden hebben twee mannen vlak na elkaar een verrassende stap gezet. Allebei hadden ze niet gedacht dat dit ooit zou gebeuren. Zo zie je “Zeg nooit nooit”. De stap was richting God. De een zette zijn hart open voor God. De ander was daar weer zo door verrast, dat hij spontaan ook op zoek ging. En enkele weken later was het zover: Hij mocht thuiskomen door de woorden van de wegloper in de mond te nemen: “Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u en ik ben niet meer waard uw zoon te zijn. Maak me maar een knecht van u.” Licht brak door de kier van de deur heen. Hij zou het later zo verwoorden: “Het licht duwde de deur van mijn hart helemaal open om binnen te komen. Er was geen houden aan.”

Verrast waren deze mannen. Verrast door goedheid. Niet alleen van God. Ook van mensen. Ze voelen zich opgenomen in een nieuwe familie. “Ik heb er niet alleen een Vader bij, ook broers en zussen”.

Mensen die nieuwe kleur in hun leven ontdekken. Mannen die genade leren kennen. Vrouwen die opbloeien. Kinderen die zich geborgen weten. Dat zijn de dingen waarvoor Hart voor West bestaat. Ons hart doet er spontaan een paar kloppen extra van, want ook wij zijn verrast.