Westblog #5 Dominoes

dominoes

Dit voorjaar trok een wonderlijke stoet door Rotterdam. Een zeven kilometer lange rij van witte domino-stenen. Eén voor één vielen ze om. De organisatie wilde begrippen als ‘beweging’ en ‘verbinding’ visueel maken met het project “Dominoes”. Dat is gelukt, tot plezier van de honderden medewerkers en duizenden toeschouwers. Altijd weer intrigerend hoe met één oorzaak zoveel gevolgen bereikt kunnen worden.

Hart voor West is een klein project. We zijn met weinig mensen en hebben niet veel middelen. Maar bij de weinige middelen zit één heel bijzondere. “Liefde”. We ontvangen dat van God en van elkaar en geven het graag door aan ieder die wil ontvangen. En tot onze verrassing worden ontvangers meestal ook zelf weer doorgevers. Dat is niet alleen onze droom, we zien er ook als stukje van. Een doorgaande beweging van mensen die naar elkaar luisteren en het goede vermenigvuldigen.  Zó komt de liefde van God dieper de samenleving in.

Onlangs noemde een buurtbewoner mij ‘pastor of domino’. Apart, want ik ben geen van beide. Maar met die laatste heb ik wel wat! Ik mag graag anderen uit hun evenwicht brengen, waarna we samen vallend een nieuw en verbonden evenwicht vinden. Wat mij betreft: meer domino in de stad.